کچلی ریش

کچلی ریش

کچلی ریش

بیماری قارچی یا درماتوفیت جزء بیماری های عفونی محسوب می شود و نواحی مو، ناخن و پوست را درگیر می‌کند. قارچ عامل بیماری بیشتر قسمت مودار صورت را آلوده می کند اگر چه ممکن است تا ناحیه گردن هم گسترش پیدا کند. این آلودگی قارچی به کچلی ریش هم مشهور است. کچلی ریش با فولیکولیت مو فرق دارد.

بیشتر در نواحی روستایی دیده می شود و عوامل منتقل کننده آن معمولا حیوانات هستند.

عامل ایجاد کننده آن ترایکوفایتون منتاگروفایتیس است که از گاو، اسب یا سگ به انسان منتقل می شود. در مواردی که عفونت قارچی از عامل دیگری سرایت کند می تواند از وسایل غیربهداشتی سلمانی یا آرایشگاه های مردانه منتقل شده باشد.

این بیماری ممکن است فقط بر روی نواحی سبیل ایجاد شود.

علائم

فرد معمولا احساس خارش دارد و احتمالا با درد و تورم همراه است. کچلی در برخی افراد بدون علامت می‌باشد. عفونت درماتوفیت با نام کرم حلقه دار هم معرفی می شود چرا که این باکتری زخم های حلقه ای و قرمز رنگ ایجاد می کند.

البته زخم ها بسته به نوع باکتری و قارچ متفاوت هستند. زخم های پوست ناشی از کچلی ریش در دو نوع افروخته و برفروخته هستند.

ریزش مو و خالی شدن قسمت های مختلف صورت از مو از علائم مشخص این بیماری است. در نواحی پُرمو ممکن است جوش های چرکی به وجود بیاید.

برخی از بیماری های پوستی نظیر اگزما ( التهاب یا آماس پوست) می تواند در ظاهر شبیه به این بیماری باشد.

برای تشخیص این بیماری باید آزمایش پوستی و نمونه برداری از پوست برای رد بیماری های دیگر انجام شود.

راه های پیشگیری از کچلی ریش

- برای اصلاح صورت همیشه از تیغ تمیز و جدید استفاده کنید. به هیچ وجه از تیغ مشترک استفاده نکنید. وسایل شخصی مثل حوله و تیغ و از این قبیل را با افرادی که مبتلا به کچلی ریش هستند به اشتراک نگذارید چرا که این بیماری مسری است و می تواند به راحتی از طریق استفاده مشترک از وسایل شخصی منتقل شود.

- پس از اصلاح از یک روش ضد باکتریایی برای ضدعفونی کردن صورت خود استفاده نمایید.

- از دست زدن به حیواناتی که از سلامت آنان مطمئن نیستید اجتناب کنید و پس از تماس با حیوانات حتما دستهای خود را بشویید و ضدعفونی کنید.

- برای اطلاع از عفونت های قارچی در سایر نواحی بدن و درمان قطعی آن اقدام کنید تا عفونت به نواحی دیگر بدن منتقل نشود.

درمان

معمولا کچلی سر و ریش به روش های مشابه درمان می شوند. روش درمان به این صورت است که موهای محل مورد نظر تراشیده می شود و ضدقارچ موضعی بر روی محل اعمال می شود. علاوه بر این، عوامل ضد قارچی خوراکی هم از جمله فلوکونازول، تربینافین، گریزئوفولوین و ایتراکونازول تجویز می شود.

این داروها باید به مدت 4 تا 6 هفته تا از بین رفتن کامل بیماری استفاده شود و برای جلوگیری از عود بیماری باید همیشه مراقبت های لازم و بهداشتی رعایت گردد.




Real Time Analytics